Bliznowiec jest to tak zwany keloid, czyli nadmiernie rozrośnięta tkanka łączna włóknista, która zwykle powstaje w miejscu uprzedniego uszkodzenia skóry. Zwykle bliznowiec nie powoduje żadnych dolegliwości, jednak pacjent może odczuwać dyskomfort estetyczny. Bliznowiec należy odróżnić od blizny przerostowej Najczęściej spotykane są u osób w wieku 10-30 lat, gdyż właśnie w tym okresie procesy wzrostu i syntezy kolagenu są najbardziej nasilone.
Wyróżnia się następujące postacie bliznowca:
- bliznowiec samoistny – który rozwija się zwykle bez znanej przyczyny, nie jest poprzedzony miejscowym urazem skóry. Lokalizuje się zazwyczaj w obrębie klatki piersiowej;
- bliznowiec wtórny – istnieją przyczyny rozwoju zmian, zwykle pojawiają się w wyniku oparzenia, urazu mechanicznego, a także w efekcie przebytego trądziku. Bliznowiec wtórny najczęściej jest spotykany w obrębie kończyn górnych i dolnych oraz małżowin usznych
Obydwie postacie bliznowca nigdy nie ustępują samoistnie. Mogą, przeciwnie, wykazywać skłonności do powolnego wzrostu, najsilniej zaznaczonego w przypadku bliznowców samoistnych.